Ενέχει ζητήματα ουσίας η διαδικασία ψηφοφορίας;


(Πρόκειται γι’ απάντηση σ’ αυτή την κριτική.)

Τη δημοκρατία δεν την θέλουν οι πολίτες για την απόφαση-ψηφοφορία. Τη θέλουν για τη διαβούλευση.

Θα έπρεπε να διδασκόμαστε απ’ τους ολιγαρχικούς. Τα μέλη της ολιγαρχίας δεν αποφασίζουν στο πόδι.

Αφιερώνουν ώρες πολλές στη συζήτηση. 

Μα οι ολιγαρχικοί έχουν το χρόνο-χρήμα”. Και οι δημοκρατικοί έχουν το πλήθος τους. Σήμερα ο ένας, αύριο ο άλλος. Το μειονέκτημα; Έλλειψη κινήτρου για την ενασχόληση με τα κοινά. Οι εκλεγόμενοι στις ολιγαρχικές εκλογές κινητοποιούνται απ’ τα προσωπικά οφέλη που περιμένουν να εξασφαλίσουν απ’ την πολιτική τους καριέρα. Οι δημοκρατικοί, τι κίνητρο έχουν; Ας απαντήσουν οι ίδιοι.

Τι χρειάζεται; Οργάνωση, οργάνωση, οργάνωση.

Στοιχείο της δημοκρατικής διαδικασίας είναι η ισηγορία – όλοι τον ίδιο χρόνο ομιλίας. Για να μιλάει όμως κάποιος πρέπει να γίνεται συζήτηση. Και συζήτηση δεν υπάρχει όταν οι ψηφοφορίες γίνονται στο πόδι, απ’ το σπίτι και στη μοναξιά του υπολογιστή. http://kartesios.com/?p=165246#more-165246

Το οργανωτικό ήταν πάντα πολιτικό ζήτημα. Οι αρχαίοι Αθηναίοι είχαν κι άλλες επιλογές. Γιατί να μαζεύονται κάθε βδομάδα στη Πνύκα; Δεν θάταν αποδοτικότερο και λιγότερο χρονοβόρο να έφτιαχναν επιτροπές ψηφοσυλλεκτών ανά δήμο; Θα πέρναγαν από σπίτι σε σπίτι. Θα έθεταν τα ερωτήματα και θα συνέλεγαν τις θέσεις-ψήφους των πολιτών. Δεν το έκαναν. Γιατί; Διότι είχαν τη γνώμη πως τις αποφάσεις τις παίρνει ο δήμος. Προσοχή. Ο δήμος. Όχι οι πολίτες έτσι γενικώς και αορίστως. Ο δήμος δεν είναι ένα άθυρμα ατόμων αλλά ένα συνολο πολιτών που συνυπάρχουν την ίδια ώρα στον ίδιο χώρο. Όπου ο καθένας ακούει τον άλλο, τον τυχαίο άλλο, καθώς στέκονται ο ένας δίπλα στον άλλο, όπως στέκονταν και οι οπλίτες (αναγραμματισμός του πολίτες;) την ώρα της μάχης. «Τις αγορεύειν βούλεται;» Χωρίς αυτή τη φράση δημοκρατία δεν υπάρχει.

[Επιτάφιος, Περικλή: «κρίνουμε και διαμορφώνουμε σωστές γνώμες για τα πράγματα, γιατί δεν θεωρούμε τους λόγους εμπόδιο των έργων, αλλά μάλλον θεωρούμε εμπόδιο να μην έχουμε κατατοπισθεί σε όσα έχουμε να κάνουμε, πριν καταπιαστούμε με αυτά.»]

Ελάτε! Ας ακούσω τώρα ότι οι αρχαίοι Αθηναίοι είχαν τους δούλους τους. Γι’ αυτό συζητούσαν με τις μέρες. Ενώ εμείς δεν έχουμε το χρόνο να είμαστε πολίτες. Πρέπει ν’ ασχοληθούμε με τα ιδιωτικά μας έργα. Αν όχι εμείς τότε ποιος θα κάνει τις δουλειές μας; Δούλους δεν έχουμε. Οι αγρότες της Αττικής ήθελαν μια μέρα να πάνε και μια μέρα να γυρίσουν για να συμμετάσχουν στην εκκλησία του δήμου. Τι χασομέρηδες!

Oι αποφάσεις – ψηφοφορίες απ’ το σπίτι μέσω του υπολογιστή επιτρέπουν τη συμμετοχή ανάλογα με το θέμα το συμφέρον και τις προκαταλήψεις του καθενός μας.

Ποιος θ’ ασχοληθεί με τις λαϊκές αγορές; Κυρίως οι λαϊκατζήδες.

Ποιος θ’ ασχοληθεί με τους όρους λειτουργίας των ταξί; Μα οι ταξιτζήδες.

Ποιός θ’ ασχοληθεί με την πολιτογράφηση των παιδιών των μεταναστών που γεννιούνται στην Ελλάδα; Μα κυρίως οι προασπίζοντες τη καθαρότητα της ελληνικής φυλής ή του ελληνικού έθνους.

Είναι δημοκρατία αυτό;

Δημοκρατία είναι, όταν ο τυχαίος πολίτης συζητά με τους συμπολίτες τους για τυχαίο πολιτικό ζήτημα, φτάνοντας σε συλλογική εκτελεστέα απόφαση.

Δεν είναι δημοκρατία η ψηφοφορία. Δημοκρατία είναι η διαβούλευση-συζήτηση. Ο,τιδήποτε υπονομεύει τη συζήτηση, το λόγο του τυχαίου πολίτη που απευθύνεται στον τυχαίο άλλο, υπονομεύει τη δημοκρατία. Και υποστηρίζω αυτό ακριβώς. Ότι η ηλεκτρονική, απ’ το σπίτι, ψηφοφορία επιτρέπει να ψηφίζουν επί συγκεκριμένου πολιτικού ζητήματος ψηφοφόροι που δεν έχουν συμμετάσχει στη διαβούλευση. Μα, θα μου πείτε, η ψηφοφορία με κάλπη μια Κυριακή πρωί το αποτρέπει; Οπωσδήποτε περισσότερο απ’ την κατά μόνας στο σπίτι.

Εν τέλει δεν είναι απλώς ζήτημα επιχειρημάτων. Είναι το πως φαντάζεται ο καθένας μας τη κοινωνία που αξίζει στους ανθρώπους. Εκεί ριζώνουν οι διαφωνίες μας.

Σε τι διαφέρει μια ηλεκτρονική ψηφοφορία από μια δημοσκόπηση; Ας μας απαντήσουν οι υπέρμαχοι των ηλεκτρονικών ψηφοφοριών.

Στο όριο θα μπορούσαμε στα προποτζίδικα δίπλα στην οθόνη του ΚΙΝΟ να υπάρχει και η οθόνη με τα πολιτικά ζητήματα που τίθενται σε ψηφοφορία καθημερινά. Κι ο καθένας μας να επιλέγει ανάλογα με τις ιδέες που έχει διαμορφώσει στην συζήτηση με τον φίλο, στις διακοπές στο εστιατόριο ή το καφενείο.

Συγνώμη αλλά θα επιμείνω πως μια τέτοια διαδικασία δεν έχει καμία σχέση με δημοκρατία.

Δημοκρατία χωρίς δήμο δεν υφίσταται.

Δήμος χωρίς πολίτες είναι αδιανόητος.

Αυτό ακριβώς λείπει. Πολίτες που να θέλουν να είναι πολίτες.

Και τι θα γίνει; Πως θα λύσουμε τη διαφωνία μας; Δυστυχώς δεν λύνεται. Ας μην λέμε παραμύθια. Στο τέλος θα έχουμε δύο διακριτές πολιτικές παρατάξεις. Ανάλογα με τον τρόπο λήψης των αποφάσεων. Μέσω διαδικτύου ή με φυσική παρουσία; Είναι κακό αυτό; Όχι, απαραίτητα. Αρκεί μαζί να κτυπάμε, αν και χώρια βαδίζουμε. Όπου συμφωνούμε, λοιπόν.

Εν κατακλείδι. Απ’ τη τυραννία του αυθόρμητου και του ασυλλόγιστου προτιμώ τις εκλογές της κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας. Μήπως εν τέλει δεν είμαι αρκούντως δημοκρατικός; Εσύ θα κρίνεις αναγνώστη μου. Θυμήσου όμως. Δεν είσαι ο μοναδικός.

Υ.Γ. Για να είναι όμως ολοκληρωμένη η απάντηση πρέπει να περπατήσουμε και το κείμενο το ίδιο.
(στα εισαγωγικά το κείμενο του φίλου)

Αντίστοιχα ένας πολίτης που δεν ασχολείται με τα κοινά μπορεί κάλλιστα να αποφασίσει τι θα κάνει ακριβώς 2 δευτερόλεπτα πριν βάλει το ψηφοδέλτιο στον φάκελο.”

Πράγματι. Αλλά δεν θα έχει και κάποιο λόγο να χαλάσει τη Κυριακή του, πηγαίνοντας να στηθεί στην ουρά μπροστά στη κάλπη.

Η διαδικασία δηλαδή της ψηφοφορίας δεν βάζει κάποιον να γίνει καλύτερος. Για αυτό το λόγο έχουμε και πολύ μεγάλα ποσοστά αποχής.”

Μπορεί όμως ν’ αποτρέψει (ΠΡΟΣΟΧΗ: με δική τους απόφαση) τους χειρότερους απ’ το να συμμετάσχουν. Σημασία δηλαδή δεν έχει αν αυτοί που ψηφίζουν είναι πολλοί ή λίγοι. Σημασία έχει ποιο ποσοστό απ’ αυτούς που ψηφίζουν έχουν προβληματιστεί πάνω στο πολιτικό ζήτημα που απασχολεί τη κοινωνία ακούγοντας τα υπέρ και τα κατά. Αυτό που ισχυρίζομαι είναι ότι αυτό το ποσοστό θα είναι μεγαλύτερο αν η ψηφοφορία γίνεται με κάλπη απ’ ότι αν γίνεται ηλεκτρονικά απ’ το σπίτι.

Είναι κρίσιμο ζήτημα ΝΑ ΜΗΝ αποφύγουμε την επιπόλαιη ψήφο. Η οπτική αυτή, της ιδανικής ψήφου και του αποκλεισμού αυτών που δεν είναι «ικανοί», είναι λάθος.”

Στην πρώτη πρόταση είναι προφανές ότι διαφωνούμε. Εξηγηθήκαμε. Ας μην ψάξουμε τη ρίζα. Η δεύτερη πρόταση όμως περιέχει ένα άλμα. Δεν είπα πουθενά ότι πρέπει ν’ αποκλειστούν όσοι ψηφίζουν επιπόλαια. Δεν μίλησα πουθενά περί “ικανών” και “ανίκανων”.

ο μόνος τρόπος να εξελιχθεί ο πολίτης και να γίνει Πολίτης είναι να κάνει λάθη, να τα πληρώσει και να συνειδητοποιήσει το σφάλμα του. Μόνο έτσι αλλάζει και γίνεται συνειδητός ψηφοφόρος από ασυνείδητο πρόβατο.”

Δυστυχώς η ζωή, η κοινωνία, η πολιτική δεν είναι τόσο απλές δομές όσο το μυαλό μας. Πολλές φορές τα λάθη των πολιτών θα τα πληρώσουν άλλοι, άφταιγοι. Ανήλικοι, ψυχασθενείς, χρήστες ουσιών, ομοφυλόφιλοι, μετανάστες, πρόσφυγες κ.λ.π. κ.λ.π. Οπότε οι πολίτες δεν θα μάθουν-πάθουν τίποτα.

Η συχνότητα των ψηφοφοριών είναι το μόνο που δίνουν οι ηλεκτρονικές ψηφοφορίες γιατί είναι πρακτικά ανέξοδες, εν σχέση με τα κόστη των κλασσικών ψηφοφοριών. (θυμίζω 100 εκατομμύρια € οι τελευταίες βουλευτικές και 75 εκατομμύρια € οι τελευταίες δημοτικές/ευρωπαϊκές).”

Εδώ θα παραπέμψω στο κυρίως κείμενο, εκεί που γράφω για τη νομοθετική εξουσία μέσω δημοσκοπήσεων και προποτζίδικων. Και ναι, η δημοκρατία κοστίζει. Το λιγότερο σε χρήμα ….

Η μεγάλη συχνότητα ηλεκτρονικών ψηφοφοριών μπορεί να δώσει καλύτερη ποιότητα στο πολίτευμα δίνοντας την δυνατότητα πολύ περισσότερα πράγματα να δίνονται (μακάρι όλα) σε ψηφοφορία και να υπάρχει δεσμευτική έκφραση άποψης από τους πολίτες.”

Συμμερίζομαι την αγωνία-επιθυμία του συγγραφέα για μια πλήρη δημοκρατία. Κατά τη γνώμη μου όμως δεν θα επιτευχθεί με ηλεκτρονικές ψηφοφορίες όλων των πολιτών για όλα τα θέματα. Η λύση είναι τα εργαζόμενα κληρωτά νομοθετικά, ελεγκτικά και δικαστικά σώματα που αποφασίζουν με αυξημένη πλειοψηφία (π.χ. 60%). Ακριβώς γιατί αυτά θα μπορούν να συζητήσουν αναλυτικά όλες τις πτυχές ενός ζητήματος πριν αποφασίσουν.

Advertisements
This entry was posted in για μελέτη and tagged , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Ενέχει ζητήματα ουσίας η διαδικασία ψηφοφορίας;

  1. Παράθεμα: Η απάντηση ενός φίλου | ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΩΡΑ !

  2. Παράθεμα: Ηλεκτρονικά δημοψηφίσματα; ηλεκτρονική ψηφοφορία; Ευχαριστώ δεν θα πάρω. | ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΩΡΑ !

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.