Η απάντηση ενός φίλου


Κάτσε φίλε να το συζητήσουμε …

μην μπερδεύουμε την ψηφοφορία με την δημοκρατία …

Ένας «ηλεκτρονικός» φίλος από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στο blog του έγραψε ένα κείμενο για τις δεσμευτικές ηλεκτρονικές ψηφοφορίες. Αισθάνομαι ότι πρέπει να βάλουμε μερικά πράγματα στην θέση τους… Με πλάγια μπλε γράμματα το post, με κανονικά η δική μου απάντηση.

«Η αντίθεση στην ηλεκτρονική ψηφοφορία προκύπτει απ’ την εξής φιλοσοφική – πολιτική θέση: η ουσία της δημοκρατίας βρίσκεται στο διάλογο-διαβούλευση. Η ηλεκτρονική ψηφοφορία τον ακυρώνει γιατί επιτρέπει την έκφραση θέσης εντός λεπτών. Και η κατ’ αυτόν τον τρόπο έκφραση, δεν αποκαλύπτει παρά την αυθόρμητη γνώμη που έχει διαμορφώσει ο πολίτης μέσα απ’ τη καθημερινή ζωή. Αντιθέτως ο διάλογος μέσω επιχειρημάτων επιτρέπει τη διατύπωση-μετατόπιση-επεξεργασία θέσεων  με κριτήριο το ανθρώπινο λογικό
 
Νομίζω πως μπερδεύει εδώ το κείμενο δύο διαφορετικά πράγματα. Την Δημοκρατία με την ψηφοφορία. Όντως η Δημοκρατία βασίζεται στην θετική ανάδραση και την σύνθεση των απόψεων των συμμετεχόντων. Η πρακτική της ανάγνωσης της γνώμης των συμμετεχόντων είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Η ψηφοφορία δηλαδή είναι κάτι παντελώς διαφορετικό από την διαδικασία διαμόρφωσης γνώμης. Μπορείς κάλλιστα δηλαδή να έχεις τον ευεργετικό διάλογο της Δημοκρατίας είτε η ψηφοφορία γίνεται δι’ ανατάσεως των χειρών είτε με κάλπη είτε ηλεκτρονικά είτε οπωσδήποτε άλλως. Αντίστοιχα ένας πολίτης που δεν ασχολείται με τα κοινά μπορεί κάλλιστα να αποφασίσει τι θα κάνει ακριβώς 2 δευτερόλεπτα πριν βάλει το ψηφοδέλτιο στον φάκελο. Η διαδικασία δηλαδή της ψηφοφορίας δεν βάζει κάποιον να γίνει καλύτερος. Για αυτό το λόγο έχουμε και πολύ μεγάλα ποσοστά αποχής.
 
«Στη δική μου σκέψη η δημοκρατία προϋποθέτει τη σωματικότητα, την επικοινωνία και τις συλλογικότητες. Και εξηγούμαι:»
Συμφωνούμε. Απολύτως.

«Η διαδικασία κατάθεσης νομοθετικής πρότασης αλλά και η ψηφοφορία επί της πρότασης δεν μπορεί να γίνετε κατά μόνας και διαδικτυακά.» 

Φάουλ. Το επιχείρημα (δεν είναι καν επιχείρημα αλλά τέλος πάντων) ταυτίζεται με αυτό που προσπαθείς να αποδείξεις. Επίσης δε, άλλο η συζήτηση, άλλο η απόφαση. Το πρώτο ναι, το δεύτερο θα πρέπει να το αποδείξεις …

«Τέτοιου είδους διαδικασίες δεν προωθούν το διάλογο. Αντιθέτως προωθούν την κυριαρχία των ιδεολογικών μηχανισμών (τηλεόραση, κόμματα, κ.λ.π.) αφού δεν ωθούν τους πολίτες να συζητήσουν μεταξύ τους. Επιπλέον η διαδικτυακή ψηφοφορία επιτρέπει και σε αδιάφορους “πολίτες” να παίρνουν επιπόλαια θέση για τα επίδικα αντικείμενα»

Αυτό αφορά σαφώς την διαβούλευση μέσω διαδικτύου, όπου όποιος έχει τα περισσότερα και πιο καλοπληρωμένα troll κερδίζει.  ΔΕΝ έχει να κάνει με την κατάληξη. Στην ψηφοφορία δεν γίνεται διαβούλευση, ή αν γίνεται τότε πολύ απλά συζητάμε για την ίδια ακριβώς κατάσταση με το να κάτσει κάποιος μπροστά στον υπολογιστή και να αποφασίσει επί τόπου. Και μία μικρή σημείωση: ενώ οι περισσότεροι θεωρούν πως η ηλεκτρονική ψηφοφορία διευκολύνει την συμμετοχή και αυξάνει την προσέλευση η επιστημονική βιβλιογραφία αποδεικνύει ότι στην πραγματικότητα αυτό δεν ισχύει. Αυτός που θέλει να ασχοληθεί θα το κάνει είτε έτσι είτα αλλιώς ενώ αυτός που δεν θέλει δεν ασχολείται ακόμα και με ηλεκτρονικές ψηφοφορίες ή ότι άλλο.

«To ποσοστό των αδιάφορων πολιτών, όσων ασχολούνται αποκλειστικά με τα ιδιωτικά τους έργα είναι προφανώς στις σύγχρονες κοινωνίες υψηλό, ίσως και πλειοψηφικό.
Επιπλέον η απόκτηση γνώσης επί συγκεκριμένων κάθε φορά πολιτικών ζητημάτων απαιτεί χρόνο και κόπο. Δεν είμαστε όλοι σε θέση να ανταποκριθούμε κάθε φορά. Και μόνο τις οικογενειακές και επαγγελματικές υποχρεώσεις αν αναλογιστούμε νομίζω ότι καταλαβαίνουμε το πρόβλημα. Είναι κρίσιμο ζήτημα να αποφύγουμε την επιπόλαιη ψήφο.
«


Και εδώ θα διαφωνήσουμε ως προς το δεύτερο μέρος. Είναι κρίσιμο ζήτημα ΝΑ ΜΗΝ αποφύγουμε την επιπόλαιη ψήφο. Η οπτική αυτή, της ιδανικής ψήφου και του αποκλεισμού αυτών που δεν είναι «ικανοί», είναι λάθος. Χωρίς να δίνω πρόθεση τέτοια στον συγγραφέα, οφείλω να πω πως στην ρίζα της η άποψη αυτή είναι απολυταρχική. Η Δημοκρατία είναι να μπορεί κάθε ένας, ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ, ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΚΑΤΩΤΕΡΟΤΗΤΑΣ, να αποφασίζει και να συμμετέχει, όσο λάθος ή και καταστροφικές απόψεις κι αν έχει. Αν δεν ισχύει αυτό, από θέση αρχής, εξ ορισμού αν θέλεις αγαπητέ συνέλληνα, Δημοκρατία δεν έχουμε. Επίσης ο μόνος τρόπος να εξελιχθεί ο πολίτης
 και να γίνει Πολίτης είναι να κάνει λάθη, να τα πληρώσει και να συνειδητοποιήσει το σφάλμα του. Μόνο έτσι αλλάζει και γίνεται συνειδητός ψηφοφόρος από ασυνείδητο πρόβατο. Μάλιστα, οι ηλεκτρονικές ψηφοφορίες είναι ο μόνος τρόπος να αυξηθεί η συχνότητα αυτών των κύκλων και να φτάσουμε πολύ γρήγορα σε μιας καλύτερης ποιότητας συλλογικότητα. Η συχνότητα των ψηφοφοριών είναι το μόνο που δίνουν οι ηλεκτρονικές ψηφοφορίες γιατί είναι πρακτικά ανέξοδες, εν σχέση με τα κόστη των κλασσικών ψηφοφοριών. (θυμίζω 100 εκατομμύρια € οι τελευταίες βουλευτικές και 75 εκατομμύρια € οι τελευταίες δημοτικές/ευρωπαϊκές).

«Όταν γράφω “σωματικότητα” εννοώ κάτι πολύ απλό και στοιχειώδες. Πρέπει να σηκωθεί ο πολίτης μια Κυριακή πρωί απ’ το χουζούρι του καναπέ και να πάει μέχρι το δημοτικό κατάστημα να ψηφίσει. Πρέπει να βρεθεί με πέντε έξι άλλους ανθρώπους για να οργανώσουν τη συλλογή υπογραφών στη περιοχή τους ενημερώνοντας για τη νομοθετική πρόταση τους συμπολίτες τους. Πρέπει να συναντήσει καμιά δεκαριά ανθρώπους για να τους πείσει να υπογράψουν για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Όλα αυτά κοστίζουν, το ξέρω. Αλλά ακριβώς γι’ αυτό ενισχύουν τη δημοκρατία. Δεσμεύουν.»

Νομίζω ότι εδώ μπερδεύουμε το αποτέλεσμα με τα αίτια. Ένας πραγματικός Πολίτης αυτά θα τα κάνει ανεξάρτητα από τις συνθήκες που επικρατούν στην χώρα και πολύ περισσότερο από τον τρόπο ψηφοφορίας. Γιατί ελάχιστοι τα κάνουν σήμερα αυτά; Γιατί δεν έχουμε πραγματικούς Πολίτες. Η εκτεταμένη καταστροφή της Ελληνικής Παιδείας μας έχει οδηγήσει εκεί. Δεν έχει καμία σχέση με τους τρόπους ανάγνωσης της βούλησης των πολιτών. Η απραξία είναι αποτέλεσμα λοιπόν, όπως και η πράξη. Ο τρόπος ψηφοφορίας ΔΕΝ έχει σχέση με αυτά.
«Επιπλέον μέσω των ηλεκτρονικών ψηφοφοριών χάνουμε την πιο αποτελεσματική διαβούλευση. Αυτή που γίνεται πρόσωπο με πρόσωπο. Ίσως το πιο σημαντικό στοιχείο της δημοκρατίας. Και κατ’ αυτό το τρόπο ενισχύουμε και πάλι την επιπόλαιη ψήφο. Μετράει το ίδιο η ψήφος του καθενός μας αφού όμως το έχουμε σκεφθεί καλά. Η συνολική διαδικασία του δημοψηφίσματος πρέπει να είναι τέτοια ώστε να προωθεί τη διαβούλευση-συζήτηση μεταξύ του συνόλου των πολιτών. Στη προώθηση αυτή μπορούν να συμβάλουν κυρίως οι δια ζώσης συναντήσεις (μάζεμα υπογραφών σε δρόμους και πλατείες, ψηφοφορία με κάλπη στο δημαρχείο κ.λ.π.).»
Εδώ επαναλαμβάνονται οι ίδιες θέσει που νομίζω πως έχουν απαντηθεί παραπάνω: άλλο διαβούλευση άλλο ψηφοφορία.

«Υ.Γ. 1 η ψηφοφορία μέσω διαδικτύου-ηλεκτρονικά απ’ το σπίτι αίρει την μυστικότητα της ψήφου. Στην ηλεκτρονική ψηφοφορία είναι δυνατόν ο ψηφοφόρος να βρίσκεται υπό επιτήρηση. Να ψηφίζει μόνο αν παρίσταται-ελέγχει τη ψήφο του κάποιος άλλος. Εξού και κατά τη γνώμη μου είναι αξεπέραστο το παραβάν.

Ένα αντεπιχείρημα σ’ αυτό είναι ότι υπάρχει τεχνική λύση. Η ψηφοφορία θα είναι ανοικτή μέχρι μια καταληκτική ημερομηνία. Κάθε πολίτης θα έχει τη δυνατότητα αλλαγής της ψήφου του μέχρι τότε. Συνεπώς δεν προκύπτει θέμα ελέγχου.
Αυτή η τεχνική δυνατότητα όμως μας φέρνει αντιμέτωπους με το θέμα της αξιοπιστίας και τη δυνατότητα νοθείας του εκλογικού αποτελέσματος. Αν ο ψηφοφόρος μπορεί ν’ αλλάζει τη ψήφο του τότε υπάρχει η δυνατότητα σε όποιον μπορεί να ελέγξει-χακάρει το σύστημα να νοθεύσει το αποτέλεσμα.
Εδώ φαίνεται για άλλη μια φορά η ανωτερότητα του συστήματος με φυσική παρουσία στις κάλπες. Η νοθεία είναι αδύνατη (χωρίς απροκάλυπτη χρήση βίας) μιας και η εφορευτική επιτροπή οποιουδήποτε εκλογικού τμήματος (η οποία αποτελείται από τυχαία επιλεγμένους πολίτες) μπορεί να συγκρίνει τα αποτελέσματα που εκείνη έδωσε, με αυτά που εμφανίζονται στα τελικά αποτελέσματα που εκδίδει η διοργανώτρια αρχή, υπουργείο εσωτερικών ή κάποια άλλη.»
Εδώ μπαίνουμε στα σημαντικά επιχειρήματα εναντίον της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.Το ζήτημα του παραβάν όπως λέει και ο ίδιος ο συγγραφέας δεν είναι πρόβλημα γιατί μπορεί όντως ο κάθε πολίτης να αλλάζει κατά βούληση την ψήφο του. Ως προς το επιχείρημα περί αξιοπιστίας δεν στέκει γιατί υπάρχουν συστήματα (πολλά και πολλών ειδών) των οποίων η εσωτερική αξιοπιστία ΔΕΝ μπορεί να αμφισβητηθεί. Είναι συστήματα open source των οποίων η μη αλλοίωση μπορεί να επαληθευτεί κάθε στιγμή από οποιονδήποτε. Το πρόβλημα είναι ότι μπορεί πολύ εύκολα να παρεμβληθεί κάποιος ανάμεσα στον χρήστη και το σύστημα ψηφοφοριών ώστε να στείλει στο σύστημα λάθος ψήφο ή να υποκλέψει την ψήφο του πολίτη. Είναι δηλαδή πρόβλημα infrastructure και όχι programming. Το σύστημα ψηφοφοριών (το όποιο σύστημα) αποτελείται από πολλά διαφορετικά υποσυστήματα των περισσοτέρων εκ των οποίων τον έλεγχο δεν έχει ο δημιουργός του συστήματος. Μια επιτυχημένη επίθεση σε οποιοδήποτε εξ’ αυτών υπονομεύει την λειτουργία του συστήματος ψηφοφοριών παρ’ όλο που ο πυρήνας του μπορεί να είναι άψογος και να μην έχει προσβληθεί. Το επιχείρημα λοιπόν ότι δεν υπάρχει αξιόπιστο σύστημα στέκει, παρ’ όλο που εφαρμόζεται σε αρκετές χώρες όπως π.χ. στην Εσθονία. Αυτά τα συστήματα απλώς δεν έχουν χακευτεί ακόμα (ή απλώς δεν το ξέρουμε) αλλά πολλά άλλα χακεύτηκαν και αποσύρθηκαν κακήν κακώς. Για όποιον ενδιαφέρεται παραθέτω σχετική επιστημονική αρθρογραφία προς επίρρωση αυτών που είπα.
Building Secure Elections: E-Voting, Security, and Systems Theory Author(s): Donald P. Moynihan Source: Public Administration Review, Vol. 64, No. 5 (Sep. – Oct., 2004), pp. 515-528
A Model for E-voting Systems Evaluation Based on International Standards: Definition and Experimental Validation Author(s): Marco Prandini and Marco Ramilli Source: e-Service Journal, Vol. 8, No. 3 (Summer 2012), pp. 42-72
Are Americans Confident Their Ballots Are Counted? Author(s): R. Michael Alvarez, Thad E. Hall and Morgan H. LlewellynSource: The Journal of Politics, Vol. 70, No. 3 (Jul., 2008), pp. 754-766
Is There a Secret Ballot? Ballot Secrecy Perceptions and Their Implications for Voting Behaviour Author(s): Alan S. Gerber, Gregory A. Huber, David Doherty and Conor M. Dowling British Journal of Political Science / Volume 43 / Issue 01 / January 2013, pp 77 – 102 DOI: 10.1017/S000712341200021X
The Effect of Voting Technology on Voting Behavior in a Simulated Multi-Candidate CityCouncil Election: A Political Experiment of Ballot Transparency Author(s): Peter A. Shocket, Neil R. Heighberger and Clyde Brown Source: The Western Political Quarterly, Vol. 45, No. 2 (Jun., 1992), pp. 521-537
The Effect of Voting Technology on Voter Turnout: Do Computers Scare the Elderly? Author(s): Gary H. Roseman Jr. and E. Frank Stephenson Source: Public Choice, Vol. 123, No. 1/2 (Apr., 2005), pp. 39-47
Elections Online: Assessing Internet Voting in Light of the Arizona Democratic Primary Author(s): Rachel Gibson Source: Political Science Quarterly, Vol. 116, No. 4 (Winter, 2001-2002), pp. 561-583
Voting and the Public Sphere: Conversations on Internet Voting Author(s): Jennifer Stromer-Galley Source: PS: Political Science and Politics, Vol. 36, No. 4 (Oct., 2003), pp. 727-731
Inside Risks Modernizing the Danish Democratic Process doi:10.1145/2001269.2001281 By Carsten Schurmann
Internet Voting in the U.S. doi:10.1145/2347736.2347754 By Barbara Simons and Douglas W. Jones
Internet Voting in Comparative Perspective: The Case of Estonia Author(s): R. Michael Alvarez, Thad E. Hall and Alexander H. Trechsel Source: PS: Political Science and Politics, Vol. 42, No. 3 (July 2009), pp. 497-505
On the Notion of ‘Software Independence’ in Voting Systems Author(s): Ronald L. Rivest Source: Philosophical Transactions: Mathematical, Physical and Engineering Sciences, Vol. 366,No. 1881, From Computers to Ubiquitous Computing, by 2020 (Oct. 28, 2008), pp. 3759-3767
Building Secure and Transparent Elections through Standard Operating Procedures Author(s): R. Michael Alvarez and Thad E. Hall Source: Public Administration Review, Vol. 68, No. 5 (Sep. – Oct., 2008), pp. 828-838
A Simple Publicly Veri able Secret Sharing Scheme and Its Application to Electronic Voting Author(s): Berry Schoenmakers
Secure Electronic Voting: New trends, new threats, new options Author(s): DimitrisGritzalis
Risks of E-voting Author(s): Matt Bishop and David Wagner
Report on the California top-to-bottom review Author(s): David Wagner
MOBILE BASED E-DEMOCRACY: THE IBB/PMA E-VOTING SYSTEM Author(s): Panayiotis Alefragis, Vassilis Triantafillou and Nikolaos Voros
Voting Rights of the Poor Author(s): Bharat Dogra Source: Economic and Political Weekly, Vol. 19, No. 49 (Dec. 8, 1984), pp. 2069-2070
More Evidence of the Effects of Voting Technology on Election Outcomes Author(s): Maarten A. Alters and Peter Kooreman Source: Public Choice, Vol. 139, No. 1/2 (Apr., 2009), pp. 159-170
Does Voting Technology Affect Election Outcomes? Touchscreen Voting and the 2004 Presidential Election Author(s): David Card and Enrico Moretti Source: The Review of Economics and Statistics, Vol. 89, No. 4 (Nov., 2007), pp. 660-673
What Political Institutions Does Large-Scale Democracy Require? Author(s): Robert A. Dahl Source: Political Science Quarterly, Vol. 120, No. 2 (Summer, 2005), pp. 187-197
Alternative Voting Systems as Remedies for Unlawful At-Large Systems Source: The Yale Law Journal, Vol. 92, No. 1 (Nov., 1982), pp. 144-160
An Empirical Evaluation of Six Voting Procedures: Do They Really Make Any Difference? Author(s): Dan S. Felsenthal, Zeev Maoz and Amnon Rapoport Source: British Journal of Political Science, Vol. 23, No. 1 (Jan., 1993), pp. 1-27
HAVA’s Unintended Consequences: A Lesson for Next TimeAuthor(s): Brandon Fail Source: The Yale Law Journal, Vol. 116, No. 2 (Nov., 2006), pp. 493-501
How to Judge Voting Schemes Author(s): Amartya Sen Source: The Journal of Economic Perspectives, Vol. 9, No. 1 (Winter, 1995), pp. 91-98 Published by: American Economic Association
Nineteenth-Century Voting Procedures in a Twenty-First Century World Author(s): Michael C. Munger Source: Public Choice, Vol. 124, No. 1/2, Policy Challenges and Political Responses: Public Choice Perspectives on the Post-9/11 World (Jul., 2005), pp. 115-133
Open Research Questions on Information and Technology in Global and Domestic Politics: Beyond «E-«Author(s): Micah Altman and Kenneth Rogerson Source: PS: Political Science and Politics, Vol. 41, No. 4 (Oct., 2008), pp. 835-837
Selecting a Voting SystemAuthor(s): John R. Chamberlin and Fran Featherston Source: The Journal of Politics, Vol. 48, No. 2 (May, 1986), pp. 347-369
Voting Technology: The Not-So-Simple Act of Casting a Ballot by Paul S. Herrnson; RichardG. Niemi; Michael J. Hanmer; Benjamin B. Bederson; Frederick C. Conrad; Michael W.Traugott Review by: Martha KropfThe Journal of Politics, Vol. 71, No. 2 (Apr., 2009), pp. 765-766
Who Uses Inferior Voting Technology? Author(s): Stephen Knack and Martha Kropf Source: PS: Political Science and Politics, Vol. 35, No. 3 (Sep., 2002), pp. 541-548
«Υ.Γ. 2 Κι έλεγα κι εγώ “Ρε, τι μας λείπει ……. τι μας λείπει …..και δεν έχουμε δημοκρατία στις σύγχρονες κοινωνίες; …. Τι μας λείπει; ……”
Και ξαφνικά έλαμψε η ιδέα: Οι υπολογιστές και το διαδίκτυο.
Στοιχειώδες, αγαπητέ μου Watson.
Για να μπορούμε να κάνουμε ηλεκτρονικά δημοψηφίσματα ο καθένας απ’ το σπίτι μου. Να μη χάνει ο καθένας μας χρόνο απ’ τα ιδιωτικά του έργα!! Αυτό κυρίως.»
Κακιούλες …  Η μεγάλη συχνότητα ηλεκτρονικών ψηφοφοριών μπορεί να δώσει καλύτερη ποιότητα στο πολίτευμα δίνοντας την δυνατότητα πολύ περισσότερα πράγματα να δίνονται (μακάρι όλα) σε ψηφοφορία και να υπάρχει δεσμευτική έκφραση άποψης από τους πολίτες. Η σκέψη και η ενασχόληση με τα κοινά δεν γίνεται κατά την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος. Γίνεται ανά πάσα στιγμή μέσα στο κεφάλι κάθε ενεργού πολίτη. Στην συζήτηση με τον φίλο, στις διακοπές στο εστιατόριο ή το καφενείο. Αυτά δεν έχουν να κάνουν με το είδος ψηφοφορίας…
 
Συμπερασματικά:Οι ηλεκτρονικές ψηφοφορίες μπορούν να βοηθήσουν ιδιαίτερα για μια καλύτερη και πιθανώς πραγματική Δημοκρατία, αλλά ακόμα δεν υπάρχει σύστημα που να μπορεί να επιτύχει ηλεκτρονική ψηφοφορία που να είναι πλήρως αδιάβλητη και αξιόπιστη. Πολλοί (και μέσα σε αυτούς και ο γράφων) προσπαθούν προς αυτή την κατεύθυνση αλλά ακόμα δεν έχει επιτευχθεί. Υπάρχει προοπτική ; Ναι. Η κατεύθυνση είναι συστήματα που είναι software independent. Πάνω σε αυτό προσπαθώ και ο ίδιος. 

Αναδημοσίευση από εδώ.

——————————————————————————————————————————————————–

Η δική μου απάντηση εδώ.

 

 

Advertisements
This entry was posted in για μελέτη and tagged , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Η απάντηση ενός φίλου

  1. Παράθεμα: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΩΡΑ !

  2. Παράθεμα: Ηλεκτρονικά δημοψηφίσματα; ηλεκτρονική ψηφοφορία; Ευχαριστώ δεν θα πάρω. | ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΩΡΑ !

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.