Στιγμές απ’ τη λειτουργία της Δημοκρατίας στην Ελβετία. (ΙΙ)


Μεταφρασμένα – παραφρασμένα (πάσα βοήθεια δεκτή) αποσπάσματα απ’ τοGuidebook to Direct Democracy in Switzerland and beyond.Σελ. 15 Hέντονη μορφοποίηση προστίθεται απ’ το μεταφραστή.

3. Επιστροφή στο μέλλον.

«Οι πολίτες δεν αποδέχονται πλέον να κυβερνώνται από πάνω, απαιτούν τη συμμετοχή τους στη σύνταξη των νόμων και στην άσκηση της εξουσίας (…) απαιτούν η αυτοκυβέρνηση επιτέλους να σημαίνει αυτό που λέει» έγραφε ο Florian Gengel, εκδότης της εφημερίδας της Βέρνης «Der Bund,” τον Αύγουστο του 1862. 

Στην Ελβετία, το φιλελεύθερο κίνημα κατόρθωσε να πετύχει αυτό στο οποίο απέτυχε αλλού: τη δημιουργία ενός έθνους-κράτους και μιας μοντέρνας δημοκρατίας. Ο μισός αιώνας μεταξύ 1798 και 1848 – γεμάτος από διαμάχες και σε κάποιες περιπτώσεις μεταπίπτοντας στο χάος  – μπορεί να ειδωθεί σαν μια περίοδος θεμελίωσης. Ξεκινά με την «Ελβετική Republic», μια βραχυχρόνια προσπάθεια να μετασχηματιστεί η χαλαρή ομοσπονδία των καντονίων της παλιάς συνομοσπονδίας σε ένα ενιαίο κράτος κατά το Γαλλικό πρότυπο. Συνεπακόλουθα, η παλαιά τάξη εν μέρει αποκαταστάθηκε σε δύο στάδια (1803 οι πράξεις της Μεσολάβησης, 1815 νέα ομοσπονδιακή συνθήκη) και η Ελβετία μετετράπει ξανά σε μια συντηρητική ένωση καντονίων.

Όμως, η οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη προχώρησε σε αντίθετη κατεύθυνση απ’ αυτή της Παλινόρθωσης. Το 1830/31, υπήρξαν δημοκρατικές επαναστάσεις σε δώδεκα καντόνια. Η παλαιά πολιτική τάξη αντικαταστάθηκε από μοντέρνους, δημοκρατικούς θεσμούς – αν και προς το παρόν οι πολίτες ακόμα δεν έχουν άμεση συμμετοχή στη νομοθετική εξουσία. Όλα τα καντόνια, με μοναδική εξαίρεση το καντόνι του Fribourg, έκαναν δεκτά τα νέα συντάγματα μέσα από ψηφοφορίες των πολιτών.
Αυτές οι αλλαγές έβαλαν τα θεμέλια για το Ελβετικό πολιτικό και συνταγματικό σύστημα που υπάρχει ακόμα και σήμερα. Το Ελβετικο ομοσπονδιακό κράτος του 1848 γεννήθηκε μέσα από σκληρές διαμάχες και εμφύλιο πόλεμο

 ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ. Bookmark the permalink.