Γράμμα σε έναν τυχαίο* πολίτη.


                                                                                                * ως και εγώ.

Λένε για σένα, ότι είσαι απαίδευτος κι αγράμματος κι ως εκ τούτου είσαι ανίκανος ν’ αποφασίζεις, εσύ μαζί με όλους τους άλλους, για τα πολιτικά μας πράγματα.
Λένε ότι σπανίως ανήκεις στις ελίτ. Ανήκεις στις μάζες κι αυτό είναι κακό, πολύ κακό, στη περίπτωση κατά την οποία τις πολιτικές αποφάσεις παίρνεις εσύ και οι όμοιοί σου. (Για ποιόν, δε λένε. Αν ρωτήσεις, η απάντηση θάναι «για όλους» αλλά κυρίως για σένα και τα παιδιά σου.)

Λένε για σένα, πως πρέπει ν’ αλλάξεις πρώτα πριν σε εμπιστευθούν. (Εσύ, γιατί τους εμπιστεύεσαι; Γιατί γνωρίζουν. Τι;)

Λένε για σένα οτι, όπως και νάναι, έχεις ανάγκη ηγετών (βοσκούς, τους ονομάζουν εν τη απουσία σου. Πότε τα πρόβατα επέβαλλαν πορεία στο βοσκό;)

Λένε για σένα, λοιπόν, πως ό,τι και να κάνεις πάντα θα είσαι υποχείριο, ικανότερων από σένα, ηγετών. Θέλουν να ξεχνούν την ιδιαίτερη δυναμή σου. Το πλήθος σου.

Λένε για σένα ότι δεν αντιλαμβάνεσαι, όπως κι εκείνοι άλλωστε, καμιά χρησιμότητα του πολιτεύματος της Δημοκρατίας στην επίλυση των επειγόντων πρακτικών προβλημάτων που ταλανίζουν τη κοινωνία μας. Να εύχονται να μην τοποθετηθείς επί του θέματος.

Για πολλούς είσαι απλώς ένα φάντασμα που στοιχειώνει τον ύπνο τους.

Δεν σου περνά προς το παρόν απ’ το μυαλό ότι υπάρχουν τρόποι για ν’ αποφασίζεις εσύ και οι ομοιοί σου τι μέλλει γεννέσθαι στη κοινωνία σας. Περνά όμως απ’ το μυαλό της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας και γι’ αυτό παίρνουν τα μέτρα τους.

Κανείς, εκτός από κάποιους σαν κι εσένα, δεν σε βλέπει ως αιτία ενός καλύτερου κόσμου. Είπαμε, δεν γνωρίζεις ούτε το συμφέρον σου.

Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για ν’ αποφύγεις το πούλημα και τη προδοσία εκτός απ’ το να πάρεις την εξουσία. Το ξέρεις. Αλλά φοβάσαι, δεν εμπιστεύεσαι τους διπλανούς σου, δε μιλάς τις ίδιες λέξεις με τους γύρω σου. Εν ολίγοις το θεωρείς αδύνατο.

Αλλά εν τέλει θα γίνει, και το γνωρίζουμε όλοι, ό,τι εσύ αποφασίσεις με πράξεις και με παραλήψεις.

Έχεις κι άλλη επιλογή. Αυτή που ακολουθείς συνήθως σε συμφωνία με τους κανόνες του παιχνιδιού που παίζεται δεκαετίες τώρα. Την εκλογή της άριστης ηγεσίας για να σε οδηγήσει όπου εκείνη αποφασίσει.

Πολλές φορές δε γνωρίζεις τυχαίε πολίτη ότι υπήρξαν ιστορικές στιγμές (κάποιες δεκαετίες, δηλαδή) που το σύνολο των ομοίων σου έπαιρνε τις πολιτικές αποφάσεις.
Δεν είναι όμως μόνο ότι δεν το γνωρίζεις. Είναι και ότι δεν το επιθυμείς. Που να τρέχεις!! Αρκεί να έχεις να καταναλώνεις. Δε στεναχωριέσαι. Εσύ, ό,τι και να γίνει, θα τη γλυτώσεις. Είσαι ικανότερος όλων των γύρω σου!!

Ούτε οι φίλοι ούτε κι οι πολιτικοί σου αντίπαλοι μπορούν ν’ αποφασίσουν για το τι θα πράξεις. Μόνο εσύ.

Advertisements
This entry was posted in προκηρύξεις, για μελέτη and tagged , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Γράμμα σε έναν τυχαίο* πολίτη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s