Πρόταση για την αναθεώρηση του ελληνικού συντάγματος προκειμένου να περάσει ο έλεγχος της νομοθετικής εξουσίας στους πολίτες.


Απαιτούμε απ’ τη Βουλή των Ελλήνων να προκηρύξει δημοψήφισμα ώστε οι πολίτες να εγκρίνουν την κατάργηση της παραγράφου 2 του άρθρου 44 του Συντάγματος και την προσθήκη στο Σύνταγμα των εξής τριών άρθρων:

1ονΠροαιρετικό-ακυρωτικό δημοψήφισμα. Κάθε νόμος πρέπει 90 ημέρες πριν τη ψήφιση του από τη βουλή να αναρτάται τόσο σε δημόσιους χώρους όσο και στο διαδίκτυο (internet).  Επίσης, τίθεται σε εφαρμογή  90 ημέρες μετά τη ψήφιση του από την βουλή. Σ’ αυτό το διάστημα οι πολίτες μπορούν μέσω της συλλογής υπογραφών (70.000 υπογραφές δηλαδή το 1% του εκλογικού σώματος) να καλέσουν δημοψήφισμα ενάντια στον νόμο και ενδεχομένως υπέρ εναλλακτικού νομοσχεδίου. Με το δημοψήφισμα το οποίο ακολουθεί οι πολίτες δέχονται ή απορρίπτουν το νόμο και αντίστοιχα το πιθανό εναλλακτικό νομοσχέδιο*. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι δεσμευτικό και δεν απαιτείται ελάχιστο όριο συμμετοχής για να θεωρηθεί έγκυρο.
2ον. Λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία. Οποιαδήποτε αλλαγή ή προσθήκη στο Σύνταγμα μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο αν οιαδήποτε ομάδα πολιτών συλλέξει 140.000 υπογραφές δηλαδή το 2% του εκλογικού σώματος. Τότε προκαλείται δημοψήφισμα, με το οποίο καλούνται οι πολίτες να αποδεχθούν ή να απορρίψουν την πρόταση. Αν η πρόταση γίνει αποδεκτή από τους πολίτες, τότε αυτή προστίθεται στο Σύνταγμα. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι δεσμευτικό και δεν απαιτείται ελάχιστο όριο συμμετοχής για να θεωρηθεί έγκυρο.

3ον. Οποιαδήποτε συμμετοχή της χώρας σε υπερεθνικούς οργανισμούς, καθώς και διακρατικές συμφωνίες πρέπει να περάσουν τη βάσανο του υποχρεωτικού δημοψηφίσματος. Αυτό καλείται αυτόματα στις παραπάνω περιπτώσεις χωρίς την συλλογή ούτε μίας υπογραφής.*Μέσω μιας τέτοιας διαδικασίας θα μπορούσαμε για παράδειγμα να ακυρώσουμε το πρώτο ή το δεύτερο μνημόνιο ή οποιονδήποτε άλλο νόμο δεν θεωρούμε ως πολίτες χρήσιμο.

4ον. Δημοψήφισμα ανάκλησης των εκλεγμένων αντιπροσώπων μας. Σε επίπεδο εκλογικής περιφέρειας αλλά και σε εθνικό επίπεδο.

Όσοι από εσάς επιθυμείτε να δηλώσετε την υποστήριξη σας στους παραπάνω θεσμούς μπορείτε να μας στείλετε τα στοιχεία σας στο mail dhmokratiatwra@yahoo.com. Απαραίτητα στοιχεία τα: ονοματεπώνυμο και mail επικοινωνίας και τόπος κατοικίας (απλά ο Δήμος). Τα στοιχεία σας θα χρησιμοποιηθούν ΜΟΝΟ για να σας ενημερώνουμε για τις δράσεις που θεωρούμε σημαντικές και φυσικά μπορείτε να ζητήσετε οποιαδήποτε στιγμή το επιθυμείτε την διαγραφή τους.

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ, για μελέτη and tagged , , . Bookmark the permalink.

11 Responses to Πρόταση για την αναθεώρηση του ελληνικού συντάγματος προκειμένου να περάσει ο έλεγχος της νομοθετικής εξουσίας στους πολίτες.

  1. Ο/Η skotro λέει:

    Ενδιαφέρουσες προτάσεις: αν θες δες πιο ολοκληρωμένη και δοκιμασμένη προσέγγιση από το Ελβετικό πολίτευμα, το οποίο σχεδίαση ο Ι. Καποδίστριας από ό,τι έχω ακούσει!

  2. Παράθεμα: Διασταυρούμενα πυρά

  3. Ο/Η Βουρλής Πέτρος λέει:

    Φίλοι Δημοκράτες

    Έχω μελετήσει ελάχιστα το Ελβετικό πολιτικό σύστημα αλλά ήδη έχουν αναδυθεί τα παρακάτω πολύ ενδιαφέροντα. Θα αρχίσω με κάτι το οποίο όταν άκουσα (να’σαι καλά Γιώτα) πριν από έξι μήνες μου ήρθε να χτυπήσω το κεφάλι μου στο τοίχο. Δεν νοείται Δημοψήφισμα το οποίο δεν καλείται από τον ίδιο τον λαό. Αυτό το οποίο προβλέπει το Σύνταγμα μας (άρθρο 44, παρ. 2) είναι μια καρικατούρα δημοψηφίσματος αφού ακριβώς δεν μπορεί να το καλέσει ο ‘κυρίαρχος λαός’ (φοβερή κυριαρχία…..). Τι συμβαίνει λοιπόν στην Ελβετία…..

    1 – Το Σύνταγμα δεν μπορεί να το αλλάξει ΚΑΝΕΙΣ εκτός από τον ίδιο τον λαό με ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ διπλής πλειοψηφίας (πλειοψηφία των πολιτών αλλά και των καντονιών). Το ίδιο ισχύει για την συμμετοχή ή όχι της Ελβετίας σε υπερεθνικούς θεσμούς (Ε.Ε., ΝΑΤΟ κτλ).

    2 – Ο οποιοσδήποτε νόμος της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης μπορεί να ακυρωθεί μέσω Δημοψηφίσματος έαν υπάρξει συλλογή 50.000 υπογραφών (1/100 του εκλογικού σώματος) σε διάστημα 100 ημερών από την ημέρα που τίθεται σε ισχύ ο νόμος. Εννοείται ότι με 50.000 υπογραφές έχουμε την κήρηξη Δημοψηφίσματος και μόνο. Ο νόμος ακυρώνεται μόνο αν η πλειοψηφία των πολιτών που συμμετέχουν στο Δημοψήφισμα δεν τον επιθυμεί. Και επειδή δεν είναι καθόλου ευχάριστο να ΄δημιουργείς’ έναν νόμο ο οποίος στην συνέχεια ακυρώνεται από τους πολίτες, οι πολιτικοί στην Ελβετία είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι στην άποψη των πολιτών σχετικά με τον νόμο τον οποίο προτείνουν. Το δημοψήφισμα σαν μια άλλη Δαμόκλειος σπάθη κρέμεται πάνω από τα κεφάλια τους και τον νόμο τον οποίο προτείνουν. Αποτέλεσμα. Μόνο το 7% των Ομοσπονδιακών νόμων δέχεται την ‘επίθεση’ δημοψηφίσματος και από αυτούς το 40% ακυρώνονται.

    3 – Με 100.000 υπογραφές (2% του εκλογικού σώματος) σε διάστημα 18 μηνών προκαλείται δημοψήφισμα λαϊκής πρωτοβουλίας. Το κείμενο γράφεται από τον λαό. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση μπορεί να αντιπροτείνει ένα κείμενο και εαν αυτό δεν γίνει δεκτό ο λαός καλείται να αποφασίσει εαν προτιμά την προηγούμενη κατάσταση, την πρόταση των 100.000 συμπολιτών τους ή την πρόταση της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης.
    Πηγές και επιπλέον σχόλια σύντομα στο blog http://referendumsforgreece.wordpress.com/

    Από όσο ξέρω – διατηρώ επιφύλαξη – στην Ελβετία δεν υπάρχει ανάκληση αξιωματούχου. Υπάρχει όμως και χρησιμοποιείται σε αρκετές πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών. Θα επανέλθω μετά την ανάγνωση του Direct Democracy του Cronin.
    (http://www.amazon.co.uk/Direct-Democracy-Politics-Initiative-Referendum/dp/1583483012/ref=sr_1_8?s=books&ie=UTF8&qid=1340277670&sr=1-8 )

    Σας χαιρετώ
    Πέτρος

  4. Ο/Η Odyssey λέει:

    Η πρόταση είναι μερική και αποσπασματική, αλλά σημαντική. Βασικό άρθρο – αίτημα θα έπρεπε να είναι αυτό που συμβαίνει και στην Ελβετία και αποτελούσε συστατικό στοιχείο του πολιτεύματος που ονομάστηκε δημοκρατία: Όλοι οι νόμοι να ψηφίζονται από το λαό. Και υπάρχουν τρεις κατηγορίες νόμων (λέξη ελληνική που προέρχεται από το «νέμω» = διανέμω – νέμομαι= κατέχω):
    1. τοπικός νόμος, που αφορά μια πόλη ή ένα νομό (διαχείριση τοπικής περιουσίας, ζωής κλπ. Αυτοδιοίκηση και όχι «αυτοδιοίκηση». Οι αποφάσεις των δήμων, με δημοψηφίσματα σαββατοκύριακου )
    2. Περιφερειακοί νόμοι (στην Ελβετία, καντόνια), με την ίδια δημοψηφισματική διαδικασία νομοθέτησης.
    3. Εθνικοί νόμοι.

    Για την ιστορία, που δεν μάθαμε:
    Η ομοσπονδιακή δομή της Ελβετίας, η ύπαρξη αυτού του κράτους οφείλεται στους μεγαλοφυείς χειρισμούς του Καποδίστρια, στο Συνέδριο της Βιέννης, όταν μετά το Βατερλώ, μοιράστηκε η Ευρώπη. Στο ίδιο συνέδριο, ο Καποδίστριας τόλμησε να θέσει το θέμα της δημιουργίας ελληνικού ανεξάρτητου κράτους. Και στο ερώτημα «τι είναι αυτοί οι έλληνες», απάντησε κάποιοι που έχουν κοινή γλώσσα την ελληνική και πίστη την ορθοδοξία.
    Όμως, το πιο σημαντικό είναι πως ο Καποδίστριας άντλησε την ομοσπονδιακή λογική συγκρότησης ενός έθνους από την «πολιτική Διοίκηση» του Ρήγα Φεραίου, που μιλούσε για ομοσπονδιακή ελληνική διοίκηση όλων των βαλκανίων, των εθνών και των θρησκειών.
    Σήμερα, αυτό μπορεί να φαίνεται παράξενο, γιατί οι πρωσσικοί «εθνικισμοί» έχουν περάσει σε όλο το φάσμα της σκέψης μας.
    Όμως, για τον Ρήγα , αλλά και για την επανάσταση του 21 αυτό ήταν αυτονόητο: Η προσωρινή δόμηση της επαναστατημένης Ελλάδας ήταν οι περιφερειακές διοικήσεις και η κεντρική εθνοσυνέλευση. Δυστυχώς, στις πρώτες εκλογές, η εξουσία καταλήφθηκε από τους έμπειρους και χρήμα διαθέτοντες κοτσαμπάσηδες ή πρόκριτους. Οι προεστοί και αρχιερείς επικράτησαν στα περισσότερα από τα πρώτα τοπικά συμβούλια, όπως το Αχαϊκό Διευθυντήριο, τη Μεσσηνιακή Γερουσία, την Καγκελαρία του `Αργους, τη Βουλή των Ψαρών κ.α. Στην `Υδρα, την `Ανδρο, το κονσολάτο του `Αργους ήταν έκδηλη η λαϊκή παρουσία και μόνο στη Σάμο επιβλήθηκε ο λαϊκός ηγέτης Λυκούργος Λογοθέτης.
    Η πρώτη εθνοσυνέλευση κατάργησε τις περιφερειακές διοικήσεις.
    Το κεντρικό – συγκεντρωτικό κράτος συνδέεται πάντα με την ανάγκη κάποιας ολιγαρχίας να διοικεί και αντιτίθεται σε κάθε έννοια δημοκρατίας. Ο Καποδίστριας δολοφονήθηκε, γιατί προσπάθησε να αμφισβητήσει την κομπατσατζίδικη δομή του κράτους. Και ήρθαν οι βαυαροί για να δομήσουν το νεοελληνικό κράτος και να καταργήσουν κάθε ελπίδα για δημοκρατία.
    Αξιοσημείωτο:
    Η Χάρτα του Ρήγα και η «ελληνικότητα» της διοίκησης και της επίσημης γλώσσας, ήταν αποδεκτή και από τις άλλες φυλές των βαλκανίων , για έναν πολύ απλό λόγο. Ο ελληνικός πολιτισμός ήταν σεβαστός και αγαπητός, σε όλα τα νότια βαλκάνια ως τη Ρουμανία, όπου υπήρχε ελληνικό στοιχείο , δομημένο σε κοινότητα.
    Χαρακτηριστική ήταν η φράση ενός ερευνητή της κοινωνικής δομής των βαλκανίων: Οι πολυεθνικές κοινότητες, στην καθημερινή ζωή τους χρησιμοποιούσαν τη γλώσσα τους και είχαν την ελληνική γλώσσα, σαν κυριακάτικο κοστούμι(Κ.Καραβίδας).

    Η βάση της δημοκρατίας είναι η κοινότητα. Και κέντρο κάθε κοινότητας η αγορά, εκεί όπου δημιουργήθηκε και λειτούργησε η δημοκρατία. Έτσι επιβίωσαν και μεγαλούργησαν των ελλήνων οι κοινότητες, κάτω από την κυριαρχία 3 αυτοκρατοριών (Αυστροουγγρική, τσαρική και οθωμανική).
    Χάσαμε την ιστορία και χάσαμε την Ελλάδα και τη δημοκρατία.
    Να τα ξαναβρούμε, από κει που σταμάτησε ο Καποδίστριας και ο Ρήγας.

  5. Ο/Η blackboy1955 λέει:

    Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση.

    Η πρόταση είναι επίτηδες μερική και αποσπασματική. Γιατί

    – είναι το αναγκαίο για να αρχίσουμε να αντιμετωπίζουμε δημοκρατικά τα προβλήματα της κοινωνίας μας. Τα οποία αυτή τη στιγμή ίσως είναι και ζωής ή θανάτου.

    – αν θέλουμε να πάμε ως μεγάλη πλειοψηφία πρέπει να συγκεντρωθούμε όλοι, αν και πολύ διαφορετικοί μεταξύ μας, γύρω από ένα κοινά αποδεκτό στόχο. Μόνο το πλήθος μας, ο αριθμός μας μπορεί να φέρει αποτέλεσμα: να αναγκάσουν τους κυρίαρχους να αλλάξουν τους όρους τους παιχνιδιού.

    Στη βάση των παραπάνω ζητάμε και τη δική σας συμμετοχή ή έστω και μόνο την υπογραφή σας όταν αρχίσει η συλλογή.

  6. Παράθεμα: ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ; ΙΙ | ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΩΡΑ !

  7. Παράθεμα: Πάλι για τη βία. | Διασταυρούμενα πυρά

  8. Παράθεμα: Για την ΕΡΤ. | Διασταυρούμενα πυρά

  9. Ο/Η Μαρία Παναγιωτίδου λέει:

    Η ζύμωση μέσα από τοποθετήσεις και ερωτήσεις σε μία πραγματική συνάντηση για εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων μου είναι απαραίτητη για τη συμμετοχή μου στο ψήφισμα.
    Η άψυχη κειμενογραφία δε μπορεί να αντικαταστήσει την εικόνα που παράγει το πρόσωπο, καθοριστική για την υποστήριξη του πονήματος.

  10. Παράθεμα: Οδηγίες προς φτωχοποιούμενους και φτωχούς. Τα απαραίτητα. | Διασταυρούμενα πυρά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s